سومين دوره شوراهاي اسلامي شهر و روستا سيستان وبلوچستان همزمان با روز ملي شوراها شروع بكار كردند.
در دو دوره گذشته اگر چه پدیده ظهور شوراها در کشور گامی در جهت تحقق دموکراسی تلقی شده و به فال نیک گرفته می شود اما متاسفانه شوراهای نتوانستند از ظرفیتهای قانونی خود در جهت دفاع از حقوق مردم و تحکیم مردمسالاری و دموکراسی استفاده کنند و عملا به ابزاری برای کارهایی چون انتخاب شهردار و شرکت در جلسات مسئولان و ضیافتهای دولتی و ... مبدل شدند و سطح کاری و جایگاه خود را به پائین ترین حد آن تنزل دادند تا آنجا که دولت و مجلس نه تنها برای افزایش توان و اختیارات شوراها خود را تحت فشار نیافتند بلکه عزم خود را برای محدود کردن آنها جدی تر کردند.
در استان سیستان و بلوچستان نیز متاسفانه شوراها که می توانستند علاوه بر جایگاه تصریح شده خود در اصول یکصد به بعد قانون اساسی مجری و ناظر اصول پانزدهم و نوزدهم قانون اساسی باشند آنقدر ضعیف عمل کردند که حتی از نامگذاری خیابانها و میادین در مرکز این استان عمدتا سنی نشین به نام شخصیتها و نمادهای ملی و مذهبی بلوچ و اهل سنت در کنار دیگران به شدت هراس داشته و عاجز بودند. و علاوه بر این پارکها و فضاهای عمومی را که باید برای استفاده همه مردم از آنها تجهیز و توسعه می دادند در اختیار گروههای تندرو و افراطی شیعه برای ساخت زیارتگاه و مقبره و مرکز دعا خوانی قرار دادند.
این نوع عملکردها و رفتارها موجب یاس و ناامیدی مردم بویژه اهل سنت که شوراها را ملجایی برای تحقق جایگاه از دست رفته خود می دانستند گردیده و اگر در شوراهای سوم نیز این روند تداوم یابد مسلما در میزان مشارکت مردم و اقبال آنان به اعضای شوراها تاثیر منفی خواهد گذاشت.
زیرا اعضای شوراها برای ورود خود به این عرصه از مذهب و اعتقادات مذهبی اهل سنت استفاده کرده و اگر حمایت علمای اهل سنت از آنان نباشد مطمئنا رای مردم را نیز نمی توانند کسب کنند. جالب آنکه برادران اهل تشیع نیز این مسئله را باور داشته و در زمان انتخابات تلاش بسیار زیادی برای جلب اعتماد علما و جامعه اهل سنت می کنند تا به این جایگاه برسند و وجدان و وظیفه حکم می کند که آنان نیز نسبت به خواسته های اهل سنت بی تفاوت نباشند.
